Jazz to gatunek muzyczny, który narodził się na przełomie XIX i XX wieku w Stanach Zjednoczonych, w środowiskach afroamerykańskich, jako efekt przenikania się tradycji afrykańskich, europejskich i amerykańskich. Od samego początku jazz był muzyką żywą, opartą na bezpośredniej reakcji muzyków na siebie nawzajem, na rytmie, pulsie i nieustannym dialogu.

Jazz nie jest jedynie stylem muzycznym – to język artystyczny i postawa twórcza, w której równie ważne jak dźwięki są wolność interpretacji, indywidualność wykonawcy oraz wspólnota zespołu. Każde wykonanie jazzowe jest niepowtarzalne, ponieważ powstaje w konkretnym miejscu i czasie, w odpowiedzi na energię chwili, przestrzeni i publiczności.

W swojej istocie jazz łączy tradycję z nowoczesnością: czerpie z historii, standardów i form, ale jednocześnie pozostaje otwarty na eksperyment, rozwój i dialog z innymi gatunkami muzycznymi. Dlatego jazz bywa określany jako muzyka wolności, improwizacji i nieustannego poszukiwania.